Qualitative Analysis of The Instructional Accountability Phenomenon Based on The School Administrators’ Views

Kamil Yıldırım, Şenyurt Yenipınar

Abstract


Demanding for accountability accompanied to instructional leadership from school administration has been increasing. The main purpose of this study was to find out how instructional accountability experienced in schools based on the perspective of the school administrators. Utilizing phenomenology design in qualitative research, we collected data through a stepwise manner including focus-group interviews (n=8) as interaction environment then semi-structured interviews (n=20) as individually controlled environment techniques. To be able to satisfy the maximum diversity, participants were intentionally selected among school administrators working in city centrum, counties and villages in Aksaray province in April-May, 2017. By implementing the content analysis, we had the results. At the end of the study, we conceived the lack of instructional accountability functioning consciously and systematically in schools and educational acquisitions were not fully gained furthermore this issue was not given importance. A valid and reliable accountability mechanism about the level and quality of students’ learning acquisitions was absent. We developed suggestions for establishing a valid and reliable accountability in schools.


Keywords


Instructional accountability; qualitative research; school administrators

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


Acar, M. (2013). Eğitimde hesapverebilirlik. İçinde S. Özdemir (Ed.), Eğitim yönetiminde ku-ram ve uygulama (381-410). Ankara: PegemA

Anderson, J.A. (2005). Accountability in education [Elektronik basım]. http://unesdoc.unesco.org adresinden erişilmiştir.

Balcı, A. (2001). Etkili okul ve okul geliştirme. Ankara: PegemA

Baştürk, S. (2014). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Nobel

Bülbül, M. (2011). Türk Milli Eğitim Sisteminde hesapverebilirlik (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Çokluk, Ö., Yılmaz, K. & Oğuz, E. (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4 (1), 95-107.

Darling‐Hammond, L. (2007). Race, inequality and educational accountability: the irony of ‘No Child Left Behind’, Race Ethnicity and Education, 10(3), 245-260, doi: 10.1080/13613320701503207

Elgart, M.A. (2016). Creating state accountability systems that helps schools improve. Kappan, 98(1), 26-30.

Erdağ, C. (2017). Accountability policies at schools: a study of path analysis. Educational Sciences: Theory and Practice, 17(4), 1405-1432.

Ertan-Kantos, Z. (2010). İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin görüşlerine göre kamu ve özel ilköğretim okulları için bir hesapverebilirlik modeli (Yayımlanmamış doktora tezi). Anka-ra Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Fidan, N. & Baykul, Y. (1994). İlköğretimde temel öğrenme ihtiyaçlarının karşılanması. Hacet-tepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10, 7-20.

Gömleksiz, M. & Erkan, S. (2016). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Nobel

Gündüz, Y. & Göker, S. D. (2017). Eğitim denetimi sürecinde hesapverebilirlik ve şeffaflık uygulamaları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36 (1), 83-93.

Karakaya, S. (2004). A comparative study: English and Turkish teachers’ conceptions of their professional responsibility. Educational Studies, 30 (3), 200-205.

Kardaş, D.P. (2016). Eğitimde hesap verebilirliğe ilişkin model önerisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Ladd, F.H. (2016). Now is the time to experiment with inspections for school accountability. Education Digest, 82 (3), 51-54.

Leithwood, K., Steinbach, R. & Jantzi, D. (2002). School leadership and teachers’ motivation to implement accountability policies. Educational Administration Quarterly, 38(1), 94-119.

OECD (2014). TALIS 2013 results: an international perspective on teaching and learning. Paris: OECD Publishing.

OECD (2016). Education at a glance. Paris: OECD Publishing

Özen, F. (2011). İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin görüşlerine göre okul geliştirme aracı olarak hesapverebilirlik (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bi-limleri Enstitüsü, Ankara.

Parkes, J. & Stevens, J.J.(2003) Legal issues in school accountability systems. Applied Measu-rement in Education, 16(2), 141-158.

Sergiovanni, T. & Starratt, R. (2007). Supervision: a redefinition. New York: McGraw Hill.

Şimşek, H. & Yıldırım, A. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seç-kin.

TEDMEM (Türk Eğitim Derneği Eğitim Faaliyetleri Birimi) (2014). PISA 2012, Türkiye üzeri-ne değerlendirmeler ve öneriler. Ankara: Öncü Matbaası.




DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.2420

Refbacks

  • There are currently no refbacks.



Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.