Adaptation of The Group Work Contribution Scale into Turkish Culture

Sevilay Çırak Kurt, Ömay Çokluk Bökeoğlu

Abstract


The purpose of the study is to adapt the Group Work Contribution Scale, Which was developed for use as a self-assessment at the conclusion of a group project into Turkish Culture and investigate the psychometric properties of the scale. The research was conducted with a total of 497 prospective teachers during the Spring Semester of 2016-2017 Academic Year. In order to examine the construct validity of the scale, exploratory factor analysis was applied to the data collected from 325 prospective teachers. Then, confirmatory factor analysis was applied on a different data set collected from 172 teacher candidates. As a result of the validity and reliability studies, a 3-dimensional (effort-responsibility-supportive behavior) structure consisting of 14 items was obtained. The final 14-item scale for Group Work Contribution was confirmed via model fit indices. As a result it may be suggested that the Turkish version of the Group Work Contribution Scale is a valid and reliable instrument which can be used to determine prospective teachers’ conribution the group work.


Keywords


group work contribution; self-assessment; scale adaption; validity and reliability; prospective teachers

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


Brown, G. (2015, October). Self and peer assessment. In Assessment & Grading Seminar Series.

Burdett, J. (2003) Making groups work: university students’ perceptions, International Education Journal, 4(3).

Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (Ondördüncü baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları

Cattell, R. B. (1978). The scientific use of factor analysis in behavioral and life sciences. New York: Plenum Press.

Cihanoğlu, O. M. (2008). Alternatif değerlendirme yaklaşımlarından öz ve akran değerlendirmenin işbirlikli öğrenme ortamlarında akademik başarı, tutum ve kalıcılığa etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Clark, G. L. (1989). Peer evaluation: An empirical test of their validity and reliability. Journal of Marketing Education, 11(3), 41-58. doi:10.1177/027347538901100308

Cook, R. W. (1981). An investigation of student peer evaluation on group project performance. Journal of Marketing Education, 3(1), 50-52. doi:10.1177/027347538100300114

Çakmak, M. (2014). Grup Çalışmasına Yönelik Yansımalar: Öğretmen Adaylarının Düşünceleri. Eğitim ve Bilim, 39(174), 338-347.

Çapar, G. ve Tarım, K. (2015). Efficacy of the Cooperative Learning Method on Mathematics Achievement and Attitude: A Meta-Analysis Research. Educational Sciences: Theory and Practice, 15(2), 553-559.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (3. Baskı). Ankara: PegemAkademi

Delice, A. & Taşova, H. İ. (2011). Bireysel ve grup çalışmasının modelleme etkinliklerindeki sürece ve performansa etkisi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 34, 71-97.

Demirel, Ö. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri: Öğretme sanatı. Ankara: Pegem Akademi.

Elliott, N., & Higgins, A. (2005). Self and peer assessment—Does it make a difference to student group work? Nurse Education in Practice, 5, 40-48. doi:10.1016/j.nepr.2004.03.004

Erdamar, G. & Demirel, H. (2010). Öğretmen adaylarının grup çalışmalarına ilişkin algıları. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 205-223.

Fabrigar, Wegener, MacCallum ve Strahan, 1999

Falchikov, N. (1993). Group process analysis: self and peer assessment of working together in a group. Educational and Training Technology, 30(3), 275-284.

Finegold, A. R., & Cooke, L. (2006). Exploring the attitudes, experiences and Dynamics of interaction in online groups. The Internet and Higher Education, 9, 201-215. doi:10.1016/j.iheduc.2006.06.003

Fung, D., & Howe, C. (2012). Liberal studies in Hong Kong: A new perspective on critical thinking through group work. Thinking Skills and Creativity, 7, 101-111. doi:10.1016/j.tsc.2012.04.002

Gelici, Ö. ve Bilgin, İ. (2011). İşbirlikli öğrenme tekniklerinin tanıtımı ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 40-70.

Hamilton, A., & Curtis, D. D. (2012). Self-and peer assessment.

Harris, L. R., & Brown, G. T. (2013). Opportunities and obstacles to consider when using peer-and self-assessment to improve student learning: Case studies into teachers' implementation. Teaching and Teacher Education, 36, 101-111.

Johnson, D. W., & Johnson, R. (1989). Cooperation and competition: Theory and research. Edina, MN: Interaction Book.

Johnston, L., & Miles, L. (2004). Assessing contributions to group assignments. Assessment & Evaluation in Higher Education, 29, 751-768. doi:10.1080/0260293042000227272

Joo, M. H., & Dennen, V. P. (2017). Measuring University Students’ Group Work Contribution: Scale Development and Validation. Small Group Research, 1046496416685159.

Jöreskog, K., & Sörbom, D. (1989). LISREL 7 user’s reference guide. Chicago: Scientific Software.

Kalaycı, Ş. (2005). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.

Korkmaz, Ö. & Yeşil, R. (2011). Cinsiyet temelli gruplarla çalışan öğrencilerin başarılarının, teknoloji kullanımına yönelik tutumlarının ve grupla çalışmaya ilişkin düşüncelerinin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1).

Olğun, M. (2011). İlköğretim 4. sınıf fen ve teknoloji dersinde öz ve akran değerlendirme uygulamalarının yer aldığı işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin başarı, tutum ve bilişüstü becerilere etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Oral, B. (2000). Sosyal bilgiler dersinde işbirlikli öğrenme ile küme çalışması yöntemlerinin öğrencilerin erişileri, derse yönelik tutumları ve öğrenilenlerin kalıcılığı üzerindeki etkileri. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(19), 43-49.

Piezon, S. L., & Ferree, W. D. (2008). Perceptions of social loafing in online learning groups: A study of public university and U.S. Naval War College students. The International Review of Research in Open and Distance Learning, 9(2), 1-17. doi:10.19173/irrodl.v9i2.484

Solomon, G., & Schrum, L. (2007). Web 2.0: New tools, new schools. Washington, DC: International Society for Technology in Education.

Şencan, H. (2005) Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik (1. Basım). Ankara: Seçkin Yayınları.

Varank, İ. & Kuzucuoğlu, G. (2007). İşbirlikli öğrenmede birlikte öğrenme tekniğinin öğrencilerin matematik başarılarına ve işbirliği içinde çalışma becerilerine etkisi. İlköğretim Online, 6(3).

Worthington, R. L., & Whittaker, T. A. (2006). Scale development research a content analysis and recommendations for best practices. The Counseling Psychologist, 34(6), 806-838.




DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.2457

Refbacks

  • There are currently no refbacks.



Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.