Analysis of the Relationship Between Social Development Levels and Self-Care Skills of 4-5 Year-Old Children

Gülay TAŞDEMİR YİĞİTOĞLU, Bilgin KIRAY VURAL, Özlem KÖRÜKÇÜ

Abstract


The purpose of this research in the relational screening model is to identify the relationship between social development levels and self-care skills of children aged 4-5 who attend the pre-school institution. The universe of the research is composed of children aged 4-5 who attend kindergartens in Pamukkale district of Denizli Provincial Directorate of National Education. Personal Information Form, Behavioural Assessment Scale and Self-Care Skills Check List were used as data collection tools. Pearson Correlation, Mann Whitney U, Kruskal Wallis and T Tests, and number percentage distribution were used in the evaluation of the data. It was determined that while there was no significant difference in children’s level of personal care (p >0.05), there was a significant difference in their level of eating and dressing skills according to sex (p< 0.05); ıt was found out that there is a positive relationship between children’s self-care skills and social skills.


Keywords


preschool period; self-care skill;social development

References


Acun Kapıkıran, N., Bora-İvrendi, A., ve Adak, A. (2006). Okul öncesi çocukların-da sosyal beceri: Durum saptaması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 19-27.

Başar, M. (2013). 60-66 Ay aralığında ilkokula başlayan öğrencilerin kişisel öz bakım ve ilkokuma-yazma becerilerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendi-rilmesi. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(8), 241-252.

Benzies, K., Keown, L. A., & Magill-Evans, J. (2009). Immedi¬ate and sustained effects of parenting on physical aggression in Canadian children aged 6 years and younger. The Canadian Journal of Psychiatry, 54, 55-64.

Brodeski, J. & Hembrough, M. (2007). Improving social skill in young children, an action research project. Degree of Master of Art in Teaching and Leadeship. Sa-int Xavier Universty, Chicago, Illinois.

Bülbül Ece, N. (2008). 4 Yaş çocuklarının sosyal becerilerinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniver-sitesi İlköğretim Anabilim Dalı Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı,

Ankara.

Can-Yaşar, M. (2011). Anne ve öğretmen görüşlerine göre çocukların sosyal uyum ve becerilerinin incelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 99-112.

Çağdaş, A. (1997). İletişim dilinin 4-5 yaş çocuklarının sosyal gelişimlerine etki-leri. Doktora Tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.

Demiriz, S., ve Dinçer, Ç. (2001). 5-6 yaş çocuklarının özbakım becerilerinin cin-siyet ve okul öncesi eğitim alma durumlarına göre incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 150. (31 Temmuz 2016).

Demiriz, S., ve Dinçer, Ç. (2000).Okulöncesi dönem çocuklarının öz bakım beceri-lerinin annelerinin çalışıp çalışmama durumlarına göre incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 58-65.

Demiriz, S., ve Dinçer, C. (1998). 5-6 Yaş çocuklarını özbakım becerilerinin cin-siyet ve okulöncesi eğitim alma sürelerine göre incelenmesi. VII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Sözlü Bildiri. Selçuk Üniversitesi, Konya.

Dinç, B., ve Gültekin, M. (2003). Okul öncesi eğitimin 4-5 yaş çocuğunun sosyal gelişimine etkileri konusunda öğretmen görüşleri. OMEP Dünya Konsey Top-lantısı ve Konferansı, İstanbul:Ya-pa Yayınları, 1, 213-231.

Efe, K. (2005). Okul öncesi eğitim çağında çocuğu olan ailelerin denetim odağı türü ve çocuklarının sosyal davranışlarını denetlemeleri arasındaki ilişki. Ya-yımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Gizir, Z., ve Baran, G. (2003). Anaokuluna devam eden dört-beş yaş çocuklarında sosyal davranışların gelişimi ile benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 118-133.

Gülay, H. (2011). Anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubu çocuklarının okula uyum-larının sosyal beceriler açısından incelenmesi. NWSA E-Journal of New World Sciences Academy, 6 (1), 139-146.

Gültekin Akduman, G., Günindi, Y., ve Türkoğlu, D. (2015). Okul öncesi dönem çocukların sosyal beceri düzeyleri ile davranış problemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (37), 673-683.

Günindi, N. (2008). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden altı yaş çocukla-rının sosyal uyum becerileri ile anne-babalarının empatik becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Hansa Bilek, M. (2011). Okul öncesi dönem çocukların ev ile okul ortamındaki sosyal becerilerin karşılaştırılması. Yükseklisans Tezi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı, Edirne.

Jamyang-Tshering K. (2004). Social competence in preschoolers:an evaluation of the psychometric properties of the preschool social skills rating

system (SSRS). Unpublicated Dissertion Forth He of

Doctorate in Education. Pace University, USA.

Jewell, J. D., Krohn, E. J., Scott, V. G., Carlton, M., & Meinz, E. (2008). The diffe-rential impact of mothers’ and fathers’ dis¬cipline on preschool children’s home and classroom behavior. North American Journal of Psychology, 10, 173-188.

Kandır, A., ve Alpan, Y. (2008). Okul öncesi dönemde sosyal-duygusal gelişime anne-baba davranışlarının etkisi. Aile ve Toplum, 10 (4), 14 Nisan-Mayıs-Haziran 2008 ISSN: 1303-0256.

Karaca, N.H., Gündüz, A., ve Aral, N. (2011). Okul öncesi dönem çocuklarının sosyal davranışının incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 4(2), 65-76.

Karacan, E. (2000). Maternal employment and children’s school achievement: A multidimensional and motivational model. Boğazici University, Master of Sci-ence in the Department of Psychology, İstanbul.

Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Koçak, N., ve Tepeli, K. (2006). 4-5 Yaş çocuklarında sosyal ilişkiler ve işbirliği davranışlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Marmara Üniversitesi I. Uluslararası Okul Öncesi Eğitim Kongresi, İstanbul:Ya-pa Yayınları, 2, 9-22.

Koçak, N., ve Tepeli, K. (2004). 4-5 Yaş çocuklarında sosyal ilişkiler ve işbirliği

davranışlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Marmara

Üniversitesi I. Uluslararası Okul Öncesi Eğitim Kongresi, Bildiri Kitabı

II. Cilt., İstanbul.

Konya, S. (2007). Kubaşık öğrenme etkinliklerinin beş yaş grubu öğrencilerinin özbakım becerilerinin gelişimine etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı, Aydın.

Kurt, F. (2007). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden beş-altı yaş çocukla-rının sosyal uyum ve becerilerine proje yaklaşımlı eğitim programlarının etki-sinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eği-tim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Küçük, D. (2009). Bakıcı tarafından annesi tarafından ve kreşte bakılan 3-6 yaş çocukların yaşam kalitesi ve özbakım becerilerinin değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı, Erzurum.

Mercurio, C.M. (2003). Guiding boys in the early years to lead healthy emotional lives. Early Childhood Education Journal, 30(4), 255-258.

Orçan, M., ve Deniz, M. E. (2006). Anaokuluna devam eden 6 yaş çocuklarının sosyal uyumlarının incelenmesi. Marmara Üniversitesi I. Uluslararası Okul Ön-cesi Eğitim Kongresi, İstanbul:Ya-pa Yayınları, 2, 310-321.

Oğuzkan, Ş. ve Oral, G. (1997). Okul Öncesi Eğitimi (7. Basım). İstanbul: Milli Eğitim Basım Evi.

Öksüz, Y. (2002). Ergenin kişilik gelişiminde ebeveynin rolü. Milli Eğitim Dergisi, 155–156.

Önder, A. (2003). Okul Öncesi Çocukları İçin Eğitici Drama Uygulamaları. İstan-bul: Morpa Yayınları, 183.

Özbey, S. (2012). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60-72 aylık çocukları-nın sosyal beceri ve problem davranışlarının okul ve ev ortamına göre incelen-mesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 23(2), 21-32.

Özbey, S. (2009). Anaokulu ve anasınıfı davranış ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması ve destekleyici eğitim programının etkisinin incelenmesi. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Ramazan, O., ve Ünsal, Ö. (2012). A study on the relationship between the social emotional adaptation and behavioral problems of 60-72 month old preschoo-lers. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 5828-5832.

Saltalı, N.D. (2013). Okul öncesi dönemde duygusal becerilerin geliştirilmesi. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (6), 107-119.

Sarı, E. (2007). Anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubu çocukların, annelerinin çocuk yetiştirme tutumlarının, çocuğun sosyal uyum ve becerilerine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bi-limleri Enstitüsü, Ankara.

Seçer, S., Çeliköz, N., ve Yasa, S. (2008). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden çocukların annelerinin ebeveynliğe yönelik tutumları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 414–428.

Seven, S. (2006). 6 Yaş çocuklarının sosyal beceri düzeyleri ile bağlanma durumla-rı arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Tanrıverdi, H., ve Erarslan, N. (2015). Okul öncesi çocukların sosyal uyum ve beceri düzeyleri ile değer kazanımları arasındaki ilişki. KTÜ SBE Sosyal Bi-limler Dergisi, (9), 9-23.

Turan, T., Kartal, A., Kuzu Kurban N., Zencir M., ve Acun Kapıkıran N. (2010). Okul öncesi dönem çocuğu olan annelerin ebeveyn davranışlarının çocuklarının öz bakım ve sosyal becerileri ile ilişkilerinin incelenmesi. Pamukkale Üniversi-tesi Başlangıç seviyesi Projesi, Denizli.

Yaşar Ekici, F. (2015). Okul öncesi eğitime devam eden çocukların sosyal becerile-ri ile aile özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Karadeniz Sosyal Bilim-ler Dergisi, 7(2), 1-33.




DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.357971

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


indexed by TR-DİZİN, DOAJ, SOBİAD

 


Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.