The Views of Students in History Department About “The Misuses of History”

Ramazan Kaya

Abstract


The purpose of this study is to determine the views of students who are both historian candidates and pre-service teachers about the use and misuse of history. The research study was carried out with qualitative research method and basic qualitative research design.   The population of the study consisted of students studying in their final year of bachelor’s studies in the Department of History and taking pedagogical formation training at Ataturk University Faculty of Letters in 2014-2015 academic year. While composing the study group, convenience sampling method was adopted.  The data were collected via open-ended questionnaire and analysed via content analysis. Considering the findings yielded, the participants pointed out that the most important reason for different and opposite interpretations about a historical character in the case of Adülhamit II were not being objective.  All of the participants determined that history could be misused. The participants’ views on the ways of misuses of history could be listed as follows: using past for political purposes, discrediting historical figures and personalities with false information, the ideological description of the past, and the distortion of the past via mass media. When the participants’ views about how to raise students’ awareness about the use and misuse of history are examined, the emphasis on objectivity stands out. The participants suggested that students should be taught history objectively and they should view history objectively. The other top views stated by the participants are listed as follows: raising student awareness about the misuse of history and its damages, encouraging them to do research, guiding them to true and realistic sources,   suggesting students that each event should be evaluated considering the conditions of the period under which it was experienced and benefiting from different sources. It was revealed in the research study that the participants partially had a command of historical methodology and they were not qualified enough about the misuses of history. Historian candidates and pre-service history teachers should be provided training for historical methodology and also they should acquire skills for the use and analysis of sources. Pre-service teachers should be provided with the best training about how history could be misused and how students can be made aware of it.

Keywords


History Education, Historian Candidate, Pre-service History Teacher, Objectivity, Historical Methodology, The Misuse of History

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


References

Bédarida F. (2001). Tarihsel pratik ve sorumluluk. Tarihçinin Toplumsal Sorumluluğu. (Çev. Ali Tartanoğlu-Suavi Aydın). Ankara: İmge Kitabevi. 9-15.

Dance E. H. (1969). Tarih öğretiminde peşin hükümler. Tarih Öğretimi ve Tarih Kitaplarının Geliştirilmesi. (Yazanlar: Otto-Ernst Schueddekopf, Edouard Bruley, E. H. Dance, Haakon Vigander,). (Çev. Necati Engez). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. 65-97.

De Baets, A. (2013). “A theory of the abuse of History”. Revista Brasileira de Historia, vol. 33, no 65, s. 17-58. http://dx.doi.org/10.1590/S0102-01882013000100002

Dilek D. (2001). Tarih Derslerinde Öğrenme ve Düşünce Gelişimi. Ankara: PegemA Yayıncılık.

Donnelly, M. and Norton, C. (2011). Doing History. London and NewYork: Routledge-Taylor & Francis Group.

Gallerano N. (2001). Tarih ve tarihin kamusal kullanımı. Tarihçinin Toplumsal Sorumluluğu. (Çev. Ali Tartanoğlu-Suavi Aydın). Ankara:İmge Kitabevi. 111-132.

Grech L. (2003). Malta: Bir durum değerlendirmesi. Tarih Öğretiminde Çoğulcu ve Hoşgörülü Bir Yaklaşıma Doğru. İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı. 82-84.

Halkin L-E. (2014). Tarih Tenkidinin Unsurları. (Çev. Bahaeddin Yediyıldız). Ankara: Türk Tarih Kurumu.

Hobsbawm E. J. (2001). Evrensel arayış ile kimlik arayışı arasında tarihçi. Tarihçinin Toplumsal Sorumluluğu. (Çev. Ali Tartanoğlu-Suavi Aydın). Ankara:İmge Kitabevi. 71-87.

Iggers G. (2003). 20. yüzyılda tarihyazımı, açılış konuşması. Tarihin Kötüye Kullanımı. (Çev. Nurettin Elhüseyni). İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı. 1-17.

Lilletun J. (2003). Okulda tarihin rolü-bir Norveç perspektifi. Tarihin Kötüye Kullanımı. (Çev. Nurettin Elhüseyni). İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı. 112-117.

Loewen J. W. (2015). Öğretmenimin Söylediği Yalanlar. Amerikan Resmi Tarih Tezinin Oluşumu. (Çev. Leyla Tonguç Basmacı). İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.

Lowenthal D. (2003). Bir tarih eğitimine doğru. Tarihler ve Yorumları. (Çev. Bahaeddin Yediyıldız). Ankara: Türk Tarih Kurumu. 39-48.

McCully, A. (2012). “History teaching, conflict and the legacy of the past”. Education, Citizenship and Social Justice, 7,(2): 145–159. Retrieved from http://journals.sagepub.com/doi/pdf/10.1177/1746197912440854 (online 10/09/2017).

Merriam S. B (2013). Nitel araştırma, desen ve uygulama için bir rehber. (3. baskıdan çeviri). (çeviri ed. S. Turan). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Parenti M. (2004). Gizem Olarak Tarih. (Çev. Ali Çakıroğlu). İstanbul: Aykırı Yayıncılık.

Prats Cuevas, J. (2003). Tarihin çıraklığı sürecinde tarihi muhtevaların seçimi. Tarihler ve Yorumları. (Çev. Bahaeddin Yediyıldız). Ankara: Türk Tarih Kurumu. 49-57.

REC (2001). 21. yüzyıl Avrupa'sında tarih öğretimi.

Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi'nin Rec (2001)15 No'lu Tavsiye Kararı. Retrieved from http://abdigm.meb.gov.tr/belge/AK_Tarih21yy.htm (online17. 07. 2017).

Safran M., Ata B. (2006). “Barışçı tarih öğretimi üzerine çalışmalar, Türkiye’deki tarih ders kitaplarında Yunanlılara ilişkin kullanılan dil ve Yunanlılara ilişkin öğrenci görüşleri”. (M. Safran, Tarih Eğitimi, Makale ve Bildiriler) Ankara: Gazi Kitabevi. 61-78.

Stanford M. (2013). Tarihin İncelenmesi İçin Bir Kılavuz. (Çev. Can Cemgil). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Stradling R. (2003a). 20. Yüzyıl Avrupa Tarihi Nasıl Öğretilmeli. (Çev: Ayfer Ünal). İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.

Stradling R. (2003b). Tarih Öğretiminde Çok Yönlülük: Öğretmenleri İçin Kılavuz. Retrieved from http://www.coe.int/t/dg4/education/historyteaching/Source/Notions/Multiperspectivity/MultiperspectivityTurkish.pdf (online 13.07.2009).

Tekeli İ. (2013). “Siyasetçilerin tarihle ilişki kurma ahlakı üzerine”. Cogito, Tarih Yazıcılığı Özel Sayısı. 73:283-304.

Tosh J. (1997). Tarihin Peşinde, Modern Tarih Çalışmasında Hedefler, Yöntemler ve Yeni Doğrultular. (çev. Özden Arıkan). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Wirth L. (2003). Tarihi kötüye kullanma biçimleriyle yüzleşmek. Tarihin Kötüye Kullanımı. (Çev. Nurettin Elhüseyni). İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı. 18-58.

Yazıcı F. (2015). Tarihte nesnellik ve nedensellik. Tarih İçin Metodoloji. (Edt. Ahmet Şimşek). Ankara: Pegem Akademi. 12-19.

Yıldırım A., Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara. Seçkin Yayıncılık.

Zinn H. (2009). Gençler İçin Amerika Birleşik Devletleri Halkları Tarihi. (Uyarlayan: Rebecca Stefoff). (Çev. Emel Coşkun). İstanbul: Kalkedon Yayınları.




DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.2582

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


indexed by TR-DİZİN, DOAJ, SOBİAD

 


Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.