The Examination of the Argumentation Processes of 8th Grade Students in the Context of Mathematical Problems

Sare ŞENGÜL, Sevilay TAVŞAN

Abstract


The aim of research is to examine of argumentation process of 8th grade students in the context of mathematical problems. The study was conducted in a state secondary school in the province of Trabzon. The study group consists of three students selected by the "homogeneous sampling" method. Two of these students are girls and one is a boy. Case study, one of the qualitative research, was used in this study. Two problem solving activities, semi-structured interview form, video and audio recorders were used as data collection tools. Discussions that occured between students in the process of problem solving were analyzed according to Toulmin’s argumentation model. Also, in order to examine the opinions of students on the process was benefited framework that Akı and Gurel (2016) used in their studies. As a result of the research, it has been determined that the students used the most claim (91) and at least the backing (0) component in the argumentation components. It has been determined that the number of arguments that students created during the second implementation process was higher than the first. In addition to this, it has been seen that students explained that solve problems by group discussing have contributed to them in the context of cognitive, affective, social sharing and linguistic components.


Keywords


argumentation, toulmin’s model, problem solving

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


Akdur, T. E. ve Kurbanoğlu, H. M. (2014). Scientix Projesi: sorgulamaya dayalı fen ve matematik eğitimi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018, http://ab.org.tr/ab15/bildiri/129.pdf.

Akı, F. N. ve Gürel, Z. (2016). Freshman year computer engineering students’ experiences for flipped physics lab class: an action research. Turkish Physical Society (s. 1- 4) içinde. Muğla: Bodrum.

Akpınar, E. ve Ergin, Ö. (2005). Yapılandırmacı kuramda fen öğretmeninin rolü. İlköğretim Online, 4 (2), 55-64.

Andriessen, J., Baker, M. J. ve Dan Suthers, D. (2003). Argumentation, computer support, and the educational context of confronting cognitions. J. Andriessen, M.J. Baker ve D. Suthers (Eds.), Arguing to learn: Confronting cognitions in computer-supported collaborative learning environments (ss.1-25) içinde. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers.

Aymen Peker, A., Apaydın, Z. ve Taş, E., (2012). Isı yalıtımını argümantasyonla anlama: İlköğretim 6. sınıf öğrencileri ile durum çalışması. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (8), 79-100.

Brown, R. ve Redmond, T. (2007). Collective argumentation and modelling mathematics practices outsidethe classroom. Mathematics Education Research Group of Australasi (ss.163-172) içinde. Australia: University of Tasmania.

Brown, R. ve Reeves, B. (2009). Students’ recollections of participating in collective argumentation when doing mathematics. Mathematics Education Research Group of Australasia (ss. 73-80) içinde. Australia: University of Massey.

Çepni, S. (2009). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (geliştirilmiş 4.baskı). Ankara: Pegem Yayınları.

Çetin, P. S., Kutluca, A. Y. ve Kaya, E. (2014). Öğrencilerin argüman kalitelerinin incelenmesi. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 2 (1), 56-66.

Çinici, A., Özden, M., Akgün, A., Herdem, K., Karabiber, H.L. ve Deniz, Ş.M. (2014). Kavram karikatürleriyle desteklenmiş argümantasyon temelli uygulamaların etkinliğinin incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (18), 571-596.

Dede,Y., Yalın, H. ve Argün, Z. (2002). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin değişken kavramının öğrenimindeki hataları ve kavram yanılgıları. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi (ss. 221- 224) içinde. Ankara: ODTÜ.

Dinçer, S. (2011). Matematik lisans derslerindeki tartışmaların Toulmin modeline göre analizi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Doruk, M. (2016). İlköğretim matematik öğretmeni adaylarının analiz alanındaki argümantasyon ve ispat süreçlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Driver, R., Newton, P. ve Osborne, J. (2000). Establishing the norms of scientific argumentation in classrooms. Science Education, 84 (3), 287-312.

Duran, M., Doruk, M. ve Kaplan, A. (2017). Argümantasyon tabanlı olasılık öğretiminin ortaokul öğrencilerinin başarılarına ve kaygılarına etkililiğinin incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 13 (1), 55-87.

Erbaş, A.K. ve Ersoy, Y. (2002). Dokuzuncu sınıf öğrencilerinin eşitliklerin çözümündeki başarıları ve olası kavram yanılgıları Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi (ss. 225-229) içinde. Ankara: ODTÜ.

Garcia-Mila, M. ve Andersen, C. (2008). Cognitive foundation in the study of argumentation in science classrooms. In M. Aleixandre (Ed.), Argumentation in science education: Perspectives from classroom-based research (s.29-45). NewYork: Springer.

Herscovics, N. (1989). Research issues in the learning and teaching of algebra. In S. Wagner ve C. Kieran (Eds.), Cognitive obstacles encountered in the learning of algebra (s. 60-86). Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.

Inglis, M., Meija-Ramos, J. P. ve Simpson, A. (2007). Modelling mathematical argumentation: the importance of qualification. Educaional Studies in Mathematics, 66 (1), 3-21.

Jimenez-Aleixandre, M., Rodriguez, R. ve Duschl, R. (2000). “Doing the lesson” or “doing science”: Argument in high school genetics. Science Education, 84 (6), 757-792.

Karataş, İ. (2008). Problem çözmeye dayalı öğrenme ortamının bilişsel ve duyuşsal öğrenmeye etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.

Keys, C. W., Hand, B., Prain, V. ve Collins, S., (1999). Using the science writing heuristic as a tool for learning from laboratory investigations in secondary science. Journal of research in science Teaching. 36 (10), 1065-1084.

Krummheuer, G. (2007). Argumentation and participation in the primary mathematics classrom two episodes and related theoretical abductions. Journal of Mathematical Behavior, 26 (1), 60-82.

Kuhn, D. ve Moore, W. (2015). Argument as core curriculum. Learning: Research and practice, 1 (1), 66-78.

Küçük Demir, B. (2014). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının öğrencilerin matematik başarılarına ve yaratıcı düşünme becerilerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Lee, K. S. (2004). Effects of individual versus online collaborative case study learning strategies on critical thinking of undergraduate students. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Teksas Üniversitesi.

Mercan, E. (2015). Fonksiyonlar konusunun öğretiminde argümantasyon tabanlı öğrenme yaklaşımının etkisinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Miller, M. (1987). Argumentation and cognition. In M. Hickmann (Ed.), Social and functional approaches to language and thought (s. 225-249). London: Academic Press.

Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2013). Ortaokul matematik dersi 5-8 sınıflar öğretim programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.

Mueller, M. F. (2009). The co-construction of arguments by middle-school students. Journal of Mathematical Behavior, 28, 138-149.

Mueller, M. ve Yankelewitz, D. (2014). Fallacious argumentation in student reasoning: Are there benefits?. European Journal of Science and Mathematics Education, 2 (1), 27-38.

Naylor, S. ve Keogh, B. (2007). Argumentation and primary science. Research in Science Education,37, 17-39.

Öğreten, B. ve Uluçınar Sağır, Ş. (2014). Argümantasyona dayalı fen öğretiminin etkililiğinin incelenmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 11 (1), 75-100.

Puvirajah, A. (2007). Exploring the quality and credibility of students’ argumentation: teacher facilitated technology embedded scientific inquiry. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Wayne State Üniversitesi.

Rasmussen, C., Kwon, O. N., Allen, K., Marrongelle, K. ve Burtch, M. (2006). Capitalizing on advances in mathematics and K-12 mathematics education in undergraduate mathematics: An inquiry-oriented approach differential equations. Asia Pacific Education Review, 7 (1), 85–93.

Sanchez, M. G. C. ve Uriza, R. C. (2008, Temmuz). Studying arguments in mathematics classrom: a case study. 11th International Congress on Mathematical Education, Monterrey, Mexico.

Şekerci, A. R. (2013). Kimya laboratuvarında argümantasyon odaklı öğretim yaklaşımının öğrencilerin argümantasyon becerilerine ve kavramsal anlayışlarına etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Toulmin, S. (1958). The uses of argument. Cambridge: Cambridge University Press.

Vygotsky, L. (1998). Düşünce ve dil (S. Koray, çev.). İstanbul: Toplumsal Dönüşüm.

Yann-Shya, W. (2010). The effects of collaborative problem solving on individual problem-solving ability. National Convention of the Association for Educational Communications and Technology, 1 (2), 482-489.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (geliştirilmiş 9.baskı). Ankara: Seçkin Yayınları.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


indexed by TR-DİZİN, DOAJ, SOBİAD

 


Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.