The Effect of Allosteric Learning Model on Students’ Attitudes, Motivations and Academic Achievements in Science Lessons

Hasan Güner BERKANT, Onur GÖKÇEDAĞ

Abstract


The aim of this study is to investigate the effect of allosteric learning model on students’ attitudes, motivations and academic achievements in science and technology lesson. The study is based on experimental model with pre-test and post-test design. 21 students of 4th grade constitute experimental group and 22 students constitute control group. While lessons are taught in terms of allosteric learning model in experimental group, in control group the lessons are taught according to the suggested methods of science and technology lesson curriculum. It is concluded that allosteric learning model has a positive effect on students’ attitudes, motivations and academic achievements in science and technology lessons.


Keywords


science and technology lesson, allosteric learning model, motivation, attitude, academic achievement

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


Açıkgöz, K. (2003). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.

Akbudak, Y. (2005). İlköğretim yedinci sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersine ve öğretimine ilişkin tutumları ve önerileri. Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Akdemir, Ö. (2006). İlköğretim öğrencilerinin matematik dersine yönelik tutumları ve başarı güdüsü. Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, İzmir.

Altun, A. ve Oklun, S. (2005). Güncel gelişmeler ışığında ilköğretim matematik-fen-teknoloji-yönetim. Ankara: Anı Yayıncılık.

Arabacı, İ. B. (2005). Öğretme-öğrenme sürecine öğrencilerin katılımı ve sınıfta demokrasi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 316, 20-27.

Aşut, N. (2013). Üstün yetenekli öğrencilerin epistemolojik inançlarının fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeyi ve fen başarısıyla ilişkisi. Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi, Malatya.

Atay, A. D. (2014). Ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeylerinin ve üstbilişsel farkındalıklarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Aydın.

Bacanlı, H. (2002). Gelişim ve öğrenme. Ankara: Nobel Basın Yayın.

Baykul, Y. (1990). İlkokul beşinci sınıftan lise ve dengi okulların son sınıfına kadar matematik ve fen derslerine karşı tutumda görülen değişmeler ve öğrenci seçme sınavındaki başarı ile ilişkili olduğu düşünülen bazı faktörler. Ankara: ÖSYM Yayınları.

Berkant, H. G. ve Baysal, S. (2017). Allosteric learning model in English lesson: Teachers' views, the instructions of curriculum and course book, a sample of daily lesson plan. Universal Journal of Educational Research, 5(1), 84-93.

Bıyıklı, C. (2008). Yapılandırmacılığı nasıl uygulamalıyız? Ankara: ODTÜ Yayıncılık.

Budak, Y. (2010). (Post yapılandırmacılık) allosterik öğrenme yaklaşımına göre öğrenme ve eğitim durumlarının olası niteliği. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, 11(13), 468-473.

Büyüköztürk, Ş., Akgün, O.E., Kahveci, O. ve Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.

Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.

Cüceloğlu, D. (1996). İnsan ve davranışı psikolojinin temel kavramları. İstanbul: Remzi Kitabevi.

Çapri, B. ve Çelikkaleli, Ö. (2008). Öğretmen adaylarının öğretmenliğe ilişkin tutum ve mesleki yeterlik inançlarının cinsiyet, program ve fakültelerine göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 33-53.

Çelik, U. (2006). Ağ tabanlı fen öğretiminin öğrencilerin problem çözme becerilerine ve fene yönelik tutumlarına etkisi. Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Dede, Y. (2003). Arcs motivasyon modelinin öğrencilerin matematiğe yönelik motivasyonlarına etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 173-182.

Dede, Y. ve Yaman, S. (2008). Fen öğrenmeye yönelik güdü ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(1), 19-37.

Deniz, M., Avşaroğlu, S. ve Fidan, Ö. (2006). İngilizce öğretmenlerinin öğrencileri motive etme düzeylerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(11), 120-135.

Dilekmen, M. ve Ada, Ş. (2005). Öğrenmede güdülenme. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 113-123.

Doğan, H. (1997). Mesleki ve teknik eğitimin yeniden yapılandırılması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakül-tesi Dergisi, 30(1), 1-26.

Dönmez, İ. (2008). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğrenme ortamlarının öğrenci merkezli eğitim açısından değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Fidan, N. ve Erden, M. (1992). Eğitime giriş. Ankara: Feryal Matbaacılık.

Gencel Evin, İ. (2006). Öğrenme stilleri, deneyimsel öğrenme kuramına dayalı eğitim, tutum ve sosyal bilgiler prog-ram hedeflerine erişi düzeyi. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Giordan, A. (1995). Les nouveaux modèles sur apprendre: Pour dépasser le constructivisme. Perspectives, 25(1).

Giordan, A. (2003). Complexité et apprendre, formations professionnelles et entreprises apprenantes. Conférence au Grand Atelier MCX de Lilles 18-19 Septembre 2003: La formation au défi de la Complexicité.

Giordan, A. (2010). Éducation thér apeutiquedu patient: Les grands modèles pédagogiques quilessous-tendent: Ther apeutic patient education: The Main Learning Models Which Under Lie Them. Médecine Desma Ladies Métabo-liques, 4(3), 305-311.

Gök, T. (2006). Fizik eğitiminde iş birlikli öğrenme gruplarında problem çözme stratejilerinin öğrenci başarısı, ba-şarı güdüsü ve tutum üzerindeki etkileri. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, İzmir.

Güneyli, A. (2007). Etkin öğrenme yaklaşımının anadili eğitiminde okuma ve yazma becerilerini geliştirmeye etkisi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dilbilim (Türkçenin Eğitimi ve Öğretimi) Anabilim Dalı, Ankara.

Gürbüztürk, O., Koç, S. ve Babaoğlu, M. (2016). The effect of allosteric learning model on the problem solving skills of 7th grade students in English courses. Journal of Education and Future, 9, 67-82.

İşman, A. (1999). Eğitim teknolojisinin kuramsal boyutu: Yapısalcı yaklaşımın (constructivism) eğitim-öğretim ortam-larına etkisi. Öğretmen Eğitiminde Çağdaş Yaklaşımlar Sempozyumu, Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fa-kültesi, İzmir.

Kan, A. ve Akbaş, A. (2005). Lise öğrencilerinin kimya dersine yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 227-237.

Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.

Kaya, A. ve Büyükkasap, E. (2005). Fizik öğretmenliği programı öğrencilerinin profilleri, öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ve endişeleri: Erzurum örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(2), 367-380.

Kılıççı, Y. (1992). Okulda ruh sağlığı. Ankara: Şafak Matbaası.

Koç, A. ve Böyük, U. (2012). Basit malzemelerle yapılan deneylerin fene yönelik tutuma etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(4), 102-118.

Kozcu Çakır, N., Şenler, B. ve Göçmen Taşkın, B. (2007). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin fen bilgisi dersine yönelik tutumlarının belirlenmesi. Türk Eğitim Bilgileri Dergisi, 5(4), 637-655.

Kuzgun, Y. (1992). Rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara: ÖSYM Yayınları, 134-267.

Pellaud, F. (2001). Approch edidac tiquedu développement durable: Un conceptentreutopie et realite. Education Per-manente, 148, 1-9.

Saban, A. (2000). Öğrenme ve öğretme süreci: Yeni teori ve yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Saracaloğlu, A. S., Yenice, N. ve Özden, B. (2012). Fen bilgisi öğretmen adaylarının fen ve teknoloji okuryazarlığına ilişkin öz yeterlik algıları ile fene yönelik tutumları arasındaki ilişki. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE), 2(1), 58-69.

Savaş, N. (2002). İlköğretim fen öğretiminde öğretmenlerin izlediği öğretim yöntemleri ve bu yöntemlerin öğrenci başarısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Şeker, S. E. (2015). Motivasyon teorisi (motivation theory). YBS Ansiklopedi, 2(1), 22-26.

Taşlı, İ. (1997). Öğrenci merkezli yöntemlerle coğrafya öğretimi. Yayımlanmamış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversi-tesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Tatar, N. ve Kuru, M. (2009). İlköğretim öğrencilerinin fen ve teknoloji dersinde gördükleri konulardaki kavramları günlük yaşamla ilişkilendirebilme düzeyleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 142-152.

Titiz, O. (2005). Yeni öğretim sistemi. İstanbul: Zambak Yayınları.

Topbaş, E. (2009). Gazi Üniversitesi ticaret ve turizm eğitim fakültesi büro yönetimi eğitimi bölümü ikinci sınıf öğrencilerinin beş basamaklı öğrenme stratejisine ilişkin görüşleri. 1. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 3, 109-124.

Topbaş, E (2013). Beş basamaklı öğrenme stratejisine göre ders planı hazırlama. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sa-natlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 96-106.

Topbaş, E. (2014). Öğrenme öğretme kuram ve yaklaşımları. Ankara: Pegem Akademi.

Uzun, N. ve Keleş, Ö. (2010). Fen öğrenmeye yönelik motivasyonun bazı demografik özelliklere göre değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 561-584.

Uzun, N. ve Keleş, Ö. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeylerinin değerlendiril-mesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 313-327.

Uzun, N. ve Sağlam, N. (2006). Orta öğretim öğrencileri için çevresel tutum ölçeği geliştirme ve geçerliliği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(30), 240-250.

Üstüner, M. (2006). Öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygu-lamada Eğitim Yönetimi, 45(45), 109-127.

Yavuz, K. E. (2005). Yeniden yapılanan sınıflar için aktif öğrenme yöntemleri. Ankara: Ceceli Yayınları Eğitim Dizisi.

Yenice, N., Saydam, G. ve Telli, S. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarını etki-leyen faktörlerin belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 231-247.

Yurdakul, B. (2005). Yapılandırmacılık, Eğitimde yeni yönelimler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.




DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.3382

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


indexed by TR-DİZİN, DOAJ, SOBİAD

 


Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.