Fundamental Values Directing to Educational Institutions “Example of Provincial National Education Directorates of Turkey”

Osman Aktan

Abstract


In this research, the first aim was analyze the basic values of the strategic plans prepared by the Provincial Directorates of National Education for 2015-2019. Content analysis was used in the research from qualitative research methods. The Provincial National Education Directorate of the period constitutes strategic plans of  2015-2019 prepared by eighty one provincial education directorate. The core value statements in the strategic plans prepared by the Provincial Directorates of National Education which constitute the working universe are coded. Direct values are supported from the strategic plans.Provincial National Education Directorates give importance to  ten values that take the most place in the strategic plans of  are; transparency and accountability, justice, openness to innovation, trustworthiness, commitment to moral values, participation, scientificness, respect, impartiality and respect for human rights.

Keywords


strategic plan; values; provincial national education directorate; content analys

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


Akçay, A.(2009). Kamuda stratejik plan amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik değerlendirme ve denetim modeli, TÜBAV Bilim Dergisi, 2(1), 29-45.

Akçay, C. (2003). Küreselleşme, Eğitimsel Yoksunluk ve Yetişkin Eğitimi. Milli Eğitim Dergisi, Sayı:159.

Akgemci, T.(2013). Stratejik Yönetim (3.Baskı). Ankara: Gazi Kitapevi.

Allison, M. (2005). Strategic Planning For Nonprofit Organizations: A Practical Guide And Workbook (2nd Edition). New Jersey: John Wiley&Sons.

Altınkurt, Y. & Yılmaz, K. (2011). İlköğretim ve ortaöğretim okullarının vizyon, misyon ve değerleri ile ilgili bir çözümleme. Akademik Bakış, 23. Erişim Tarihi: 11/04/2017 http://www.akademikbakis.org/23/06.pdf.

Arabacı, İ.B. (2003). Müfredat laboratuvar okullarında stratejik planlama uygulamalarının değerlendirilmesi (Malatya ili örneği) .Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Arabacı, İ.B. & Gündüzalp, S.(2014). Türkiye’deki Üniversitelerin Değerler Algısı. Turkish Journal of Educational Studies, 1 (3) Ekim 2014 TURK-JES.

Aslan, M., Özer, N., & Ağıroğlu Bakır, N. (2009). Okul kültürüne ilişkin yönetici ve öğretmen görüşleri: nitel bir araştırma. İlköğretim Online, 8(1). doi:http://dx.doi.org/10.17051/io.10444.

Arslan, M.M. (2009). Türk Devlet Üniversitelerinde Değerlerin Analizi. Kastamonu Eğitim Dergisi, Cilt:17 No:3 729-742.

Beycioğlu, K. & Aslan, M.(2010). Okul gelişiminde temel dinamik olarak değişim ve yenileşme: okul yöneticileri ve öğretmenlerin rolleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, Haziran 2010, Cilt:VII, Sayı:I, 153-173. http://efdergi.yyu.edu.tr.

Bryson, J.M. (2011). Strategic Planning For Public And Nonprofit Organization. San Fransisco: Jossey-BassPublishers.

Can, H. (2002). Organizasyon ve Yönetim. Ankara: Siyasal Kitapevi.

Çalık, T. (2003). Eğitimde Stratejik Planlama ve Okulların Stratejik Planlama Açısından Nitel Değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, Ekim, Cilt:11 No:2.

Coşkun, B. (2006), Türkiye’de Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma Tarihsel Geçmiş ve Genel Bir Değerlendirme. Türk İdare Dergisi, Sayı 448.

Deliz, J.R. (1997). Lessons Learned from Baldrige Winners. Computers & Industrial Engineering, Volume 33, Issues 1–2, October 1997, Pages 171-174.

Devlet Planlama Teşkilatı (2006). Kamu İdareleri İçin Stratejik Plan Hazırlama Klavuzu. Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı.

Doğan, İ. (2004). Toplum ve Eğitim Sorunları Üzerinde Felsefi ve Sosyolojik Tahliller. Ankara: PegemA Yayıncılık.

Elibol, H. (2005). Bilişim teknolojileri kullanımının işletmelerin organizasyon yapıları üzerindeki etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (13), 155-162.

Erdil O. & Keskin H. (2002). Organizasyonel değişimin gerekliliği ve değişim sürecinin özellikleri: Gebze civarındaki üretim işletmelerinde bir saha araştırması. Niğde Üniversitesi:II. Ulusal Orta Anadolu Kongres Bildiriler Kitabı, Niğde.

Eren, E. (2013). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası (9.Baskı). İstanbul: Beta Yayıncılık.

Eren, E. (2016). Yönetim ve Organizasyon. (12.Baskı). Beta Basım Yayın, İstanbul.

Ertürk, M. (2011). İşletme Biliminin Temel İlkeleri (Gözden Geçirilmiş 8. Baskı).İstanbul: Beta Basım.

Gertsen M. C. & Zolner, M. (2012). Recontextualization of the Corporate Values of a Danish MNC in a Subsidiary in Bangalore, Group & Organization Management XX(X), 101-132.

Googstein, L., Nola, T. & Pfeiffer, J.W. (1993). Applied Strategic Planning. Mcgraw-Hill, İnc.USA.

Göksan, T. S., Uzundurukan, S. & Keskin, S. N., (2009). Yaşam Boyu Öğrenme ve Avrupa Birliği’nin Yaşam Boyu Öğrenme Programları. 1. İnşaat Mühendisliği Eğitimi Sempozyumu, Antalya, s.143–151.

Gül, S.K. & Kırılmaz, M., (2013). Kamu Kurumlarında Stratejik Yönetim. Ankara: Adalet Yayınevi.

Güven, M. & Bağdigen, M. (2008). Kamu İdarelerinde Stratejik Planlama ve Yönetim, Ankara, Gazi Kitapevi.

Hesapçıoğlu, M. (2009). Tarihsel Bir Analiz: Eğitimde 1923’den Bugüne, Bugünden 2023’e Gelişmeler ve Öngörüler. Türkiye Özel Okullar Birliği Derneği(Ed.). Türkiye’nin 2023 Eğitim Vizyonu Sempozyumu Kitabı (s.127-139). 30-31 Ocak 2009. Antalya.

IBE (International Bureau of Education). (1998). Curriculum development. Educational Innovation and Information, 97.

İlğan, A., vd. (2008). Örgütsel gelişim aracı olarak TKY ile stratejik yönetim ve planlama yaklaşımları. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3), 72-92.

Kalkınma Bakanlığı (2015).Merkezi Kamu İdareleri İçin Stratejik Planlama Kılavuzu (3.Sürüm).https://strateji.erciyes.edu.tr/ckfinder/userfiles/files/stratejik%20yeni%20rehber.pdf.Erişim Tarihi:02.05.2015.

Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu. (2003). Stratejik Planlama Ve Performans Esaslı Bütçeleme. Madde 9. http://www.tbmm.gov.tr/kanunlar/k5018.html adresinden 14.04.2014 tarihinde alınmıştır.

Karaman, A.E.(2011). Üniversitelerin Stratejik Planlarındaki Swot Analizleri.Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.

Kaplan, V.(2015). Öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin iş yaşamı kalitesi ile örgütsel değer algıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Harran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Şanlıurfa.

Koçel, T. (2011), İşletme Yöneticiliği.İstanbul: Beta Basım A.Ş.

Küçüksüleymanoğlu, R. (2008). Stratejik Planlama Süreci. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(2), 403-412.

Miles, M. B. & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis : an expanded sourcebook. (2nd Edition). Calif. : SAGE Publications.

MEB.(2009). Strateji Geliştirme Başkanlığı 2010 - 2014 Stratejik Planı. Ankara: MEB Yayınları.

MEB.(2009a). Eğitimde Stratejik Planlama “Makaleler”. Ankara: MEB Yayınları.

Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı (2013). MEB 2015 -2019 Stratejik Planı Hazırlık Programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı.

MEB.(2015). Strateji Geliştirme Başkanlığı 2015 - 2019 Stratejik Planı. Ankara: MEB Yayınları.

Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı (2010). Eğitimde Stratejik Planlama “Okul/Kurumlar İçin”. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı.

Mucuk, İ. (2005). Modern işletmecilik (15.Baskı). İstanbul: Türkmen Kitabevi.

Nartgün, S. (2000). Stratejik planlama ve eğitim yönetiminde çağdaş yaklaşımlar, uygulama ve sorunlar. Ankara: Anı Yayıncılık.

Nartgün, Ş. S. (2004). Öğrenen örgütlerde strateji ve planlama. Öğrenen Örgütler. (Edt: K. Demir ve C. Elma). Ankara: Sandal Yayınları.

Özgen, H. & Yalçın, A. (2016). Temel İsletmecilik Bilgisi (6.Baskı). Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Özmantar, Z.K. (2011). Okullarda Etkili Stratejik Plan Hazırlama Süreci: Bir Eylem Araştırması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(4):1389 -1421 ISSN: 1303-0094.

Öztürk, Z. & Dündar, H. (2003), Örgütsel motivasyon ve kamu çalı-şanlarını motive eden faktörler.C.Ü. İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 4, 2, 57-67.

Polat C. & Odabaş H. (6-8 Mayıs 2008). Bilgi toplumunda yaşam boyu öğrenmenin anahtarı: Bilgi okur yazarlığı. International Educational Technology Conference (IECT), sunulmuş bildiri, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.

Sabuncuoğlu, Z. & Vergiliel Tüz, M. (2013). Örgütsel Davranış (5. Baskı). Bursa: Aktüel Yayınları.

Şişman, M.(2002). Örgütler ve Kültürler.Ankara: PegemA Yayıncılık.

Tağraf, H. (2002). Küresellesme süreci ve çokuluslu isletmelerin küreselleşme sürecine etkisi. C.Ü. iktisadi ve idari Bilimler Dergisi, 3,( 2).

Türk, E. ve Ünsal, N. (2009). Milli Eğitim Bakanlığı üst düzey yöneticilerin stratejik planlama konusundaki görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 181, 222- 239.

Welch, J.(2008). Kazanmak İstiyorsanız (Birinci Baskı). İstanbul: Optimist Yayınları.

Yelken, T. Y., F. Kılıç, ve L. Üredi, (2010). Stratejik Planlama Uygulamalarına ilişkin ilk ve orta öğretim okul müdürlerinin görüşleri. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt No 1, Sayı 1, s. 38-50.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayınevi.




DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.2244

Refbacks

  • There are currently no refbacks.



Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.