Opinions of The Graduated Students on The Learning Outcomes of Secondary School Physical Education Curriculum

Zekai Pehlevan, Cenk Temel, Murat Kangalgil

Abstract


The purpose of this research is to evaluate the learning outcomes of secondary school physical education curriculum implemented in 2009-2017 through the opinions of the graduated students and to identify the suggestions of the graduated students for effective and productive teaching of physical education lessons. A total of 1118 (men 33.0%, women 67.0%) students from the first grade and different departments of three universities participated in this survey. The data were collected by “High School Physical Education Curriculum Evaluation Survey”. The survey form was based on the achievements including the fields of basic skills, values, movement skills and knowledge as well as sports culture and national consciousness learning. Descriptive statistics were used in the analysis of the data. As a result of the analysis, participants stated that the achievements determined according to the fields in the secondary education physical education curriculum were not performed at a desired level and fell short of the expectations. It was observed that the lowest level of achievement was in “Sports Consciousness and Organizations” sub-learning field.


Keywords


physical education curriculum, curriculum evaluation, secondary education

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


---- “33.000 Beden Eğitimi Öğretmeni Atama Bekliyor”, http://www.egitimajansi.com/ sitesinden 26.02.2018 tarihinde ulaşılmıştır.

Arnold, A. (1995). Çocuğunuz ve Oyun. (Çev. Ahmet Gümüş), İstanbul: Denge Yayınları.

Arslan, C., Gökhan, İ. ve Aysan, H. A. (2011). Amatör sporcularda ısınma alışkanlığı ve bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi. Klinik ve Deneysel Araştırmalar Dergisi, 2 (2): 181-186.

Aydın, N. A. (2002). Ankara’daki özel ve resmi ortaöğretim kurumlarında görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin bazı mesleki niteliklerinin ve ders dışı çalışmalara katılmalarının karşılaştırılması. Yayımlanmamış yükseklisans tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi.

Ballinger, D. A. (1993). Becoming an effective physical educator. Physical Educator, 50(1), 13-19.

Baykoçak, C. (2002). Beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki sorunları ve tükenmişlik düzeyleri Bursa ili uygulaması. Yayımlanmamış yükseklisans tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi.

Bloom, B. S. (1976-2012). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. (Çev. Durmuş Ali Özçelik), 2. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.

Bompa, T. O. ve Haff, G. G. (2015). Dönemleme: Antrenman Kuramı ve Yöntemi. (Çev. Tanju Bağırgan), Beşinci Basım, Ankara: Spor Yayınevi ve Kitabevi.

Çalgın, E. R. (2003). Niğde ilinde görev yapmakta olan beden eğitimi öğretmenlerinin mevcut durumlarının değerlendirilmesi ve meslek sorunlarının tespiti. Yayımlanmamış yükseklisans tezi, Niğde: Niğde Üniversitesi.

Davison, B. (1998). Creative Physical Activities And Equipment. USA: Human Kinetics, Champaign, IL.

Demirhan, G. (2006). Spor Eğitiminin Temelleri. Ankara: Bağırgan Yayımevi.

Demirhan, G., Bulca, Y., Altay, F., Şahin, R., ve diğerleri. (2008). Beden eğitimi öğretim programları ve programların yürütülmesine ilişkin paydaş görüşlerinin karşılaştırılması. Spor Bilimleri Dergisi, 19(3), 157–180.

Demirhan, G., Bulca, Y., Saçlı, F. ve Kangalgil, M. (2014). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Uygulamada Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 57-68.

Erdemli, A. (2008). Spor Yapan İnsan. Birinci Baskı, İstanbul: e-Yayınları.

Ertürk, S. (1986). Eğitimde Program Geliştirme. 5. Baskı, Ankara: METEKSAN Lmt. Şti.

Fitzpatrick, J. L., Sanders, J. R. & Worthen, B. R. (2004). Program Evaluation: Alternative Approaches and Practical Guidelines. (Third Ed.), Boston: Pearson Education, Inc.

Gallahue, D. L. & Donnelly, F. C. (2003). Developmental Physical Education for All Children. (4th. Ed.), Champaign, IL: Human Kinetics

Gordon, T. (1993). Etkili Öğretmenlik Eğitimi. (Çev. Emel Aksay ve Birsen Özkan), İstanbul: YA-PA.

Gönen, M. ve Uyar Dalkılıç, N. (1998). Çocuk Eğitiminde Drama: Yöntem ve Uygulamalar. Birinci Baskı, İstanbul: Epilson Yayıncılık.

Graham, G., Holt-Hale, S. A., & Parker, M. (2001). Children Moving: A Reflective Approach to Teaching Physical Education. 5th Ed., USA: Myfield Publishing Company.

Gredler, M. E. (1996). Program Evaluation. USA: A Pearson Education Company, Prentice-Hall, Inc.

Gümüş, H., Saraçlı, S., Karakullukçu, Ö. F., Doğanay, G. ve Kurtipek, S. (2016). Ortaöğretim Öğrencilerinde Fair Play Kavramı. International Journal of Science Culture and Sport, 4 (Special Issue 2), Doi: 10.14486/IntJSCS568.

Henson, K. T. (1995). Curriculum Development For Education Reform. 2nd Ed., New York: An Imprint of Addison Wesley Logman, Inc.

Huizinga, J. (1955-1995). Homo Ludens: Oyunun Toplumsal İşlevi Üzerine Bir Deneme. (Çev. Mehmet Ali Kılıçbay), Birinci Basım, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Hürriyet Gazetesi (2012), Türkiye’de Olimpiyat Kültürü Yok, http://www.hurriyet.com.tr/, Erişim Tarihi: 25.02.2018.

Jewett, A. E., Bain, L. L. & Ennis, C. D. (1995). The Curriculum Process in Physical Education. USA: Wm. C. Brown Communicati-ons, Inc.

Kayışoğlu, N. B., Altinkök, M., Temel, C. & Yüksel, Y. (2015). Investigation of secondary school students’ Physical Education sportsmanship behaviours: Karabük sample. International Journal of Social Sciences and Education Research, 1(3), 865-874.

Kokkinos, P. F. & Fernhall, B. (1999). Physical activity and high density lipoprotein cholesterol levels: what is the relationship? Sports Medicine, 28(5):307-314.

McCaslin, N. (2016). Yaratıcı Drama: Sınıf İçinde ve Dışında. (Çev. Ed. Pınar Özdemir Şimşek), Sekizinci Baskı, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

McNeil, J. (1996). Curriculum: A Comprehensive Introduction. 5th Ed., New York: HarperCollins Publishers, Inc.

MEB, (2009). Ortaöğretim Beden Eğitimi Dersi Öğretim Programı (9–12. Sınıflar). Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Genel Mü-dürlüğü, Bursa.

Miller, T. D., Balady, G. J. & Fletcher, G. F. (1997). Exercise and its role in the prevention and rehabilitation of cardiovascular disease. Ann Behavior Medicine, 19(3), 220-229.

Montessori, M. (1975). Çocuk Eğitimi: Montessori Yöntemi. (Çev. Güler Yücel), İstanbul: Sander Yayınları.

Morrison, G. R., Ross, S. M., Kalman, H. K. & Kemp, J. E (2011). Designing, Effective and Instruction. 6th Ed., USA: John Willey & Sons, Inc.

Oliva, P. F. (2001). Developing The Curriculum. 15th ed., Boston: Scott, Foresman and Company.

Ornstein, A. C. & Hunkins, F. P. (1998). Curriculum: Foundations, Principles, and Issues. 3th Ed., USA: Allyn and Bacon, A Viacom Company, Inc.

Özcan, G. ve Mirzeoğlu, A. D. (2014). Beden eğitimi dersi öğretim programına ilişkin öğrenci, veli ve beden eğitimi öğretmenlerinin görüşleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 98-121.

Özçelik, D. A. (1987). Eğitim Programları ve Öğretim (Genel Öğretim Yöntemi). Ankara: ÖSYM Eğitim Yayınları, No. 8.

Özkan, M. ve Arslantaş, İ. (2013). Etkili öğretmen özellikleri üzerine sıralama yöntemiyle bir ölçekleme çalışması. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 311-330.

Pehlivan, Z. (2012). Beden Eğitimi Derslerinde İstenmeyen Öğrenci Davranışları, Öğretmenlerin Sözlü Dönüt Biçimi ve Dönüt Biçiminin Öğrenci Başarı Güdüsüne Etkisi. Spor Bilimleri Dergisi, 23 (3), 144-158.

Pehlivan, Z. (2013). Okullararası Spor Yarışmalarına Katılanların Sporu Bırakma ve Devam Etme Nedenleri. Spor Bilimleri Dergisi. 24 (3), 209-225.

Popham, W. J. (1193). Educational Evaluation. Third Edition, Boston: Allyn and Bacon, A Division of Simon & Schuster, Inc.

Robbins, L. B., Gretebeck, K.A., Kazanis, A. S. & Pender, N. J. (2006). Girls on the move program to increase physical activity participation. Nurs Res. 55(3), 206-16.

Sağlık ve Milli Eğitim Bakanlığı (2017). Beden Eğitimi Ve Spor Öğretmenleri İçin Sağlıkla İlgili Fiziksel Uygunluk Karnesi Uygulama Rehberi. http://okulsagligi.meb.gov.tr/meb, Erişim tarihi: 10.03.2018.

Sallis, J.F., Patrick, K., Frank, E., Pratt, M., Wechsler, H. & Galuska, D. A. (2000). Interventions in health care settings to promote healthfule eating and physical activity in children and adolescents. Preventive Medicine, 31,112-120.

Saylor, J. G., Alexander, W. M. & Lewis, A. J. (1981). Curriculum Planning for Better Teaching and Learning, 4th Ed, USA: Holt, Rinehart and Winston, Inc.

Siedentop, D. & Tannehill, D. (2000). Developing Teaching Skills in Physical Education. California: Mayfield Publishing Company.

Stillwel, J. L. & Willgoose, C. E. (1997). The Physical Education Curriculum. Boston: Allyn and Bacon.

Şeker, H., (2014). Program Değerlendirme, İçinde: Eğitimde Program Geliştirme: Kavramlar, Yaklaşımlar, Ed. Hasan Şeker. 3. Baskı, Ankara: Anı Yayıncılık.

Taşmektepligil, Y., Yılmaz, Ç., İmamoğlu, O. ve Kılcıgil, E. (2006). İlköğretim okullarında beden eğitimi ders hedeflerinin gerçekleşme düzeyi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, IV(4), 139-147.

Topbaş, E. (2013). Montessori Yöntemiyle Çocuk Eğitimi. Üçüncü Baskı, Ankara: Panama Yayıncılık.

Tyler, R. W. (1967). Basic Principles of Curriculum and Instruction. 26th. Ed, The Universty of Chicago, Chicago-Illinois.

Varış, F. (1988). Eğitimde Program Geliştirme “Teori ve Teknikler”. Dördüncü Baskı, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.

Yıldıran, İ. (2011). Fair play: Etimolojik, semantik ve tarihsel bir bakış. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, XVI (4), 3-18.

Yüksel, İ. ve Sağlam, M. (2014). Eğitimde Program Değerlendirme. 2. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.




DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.2948

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


indexed by TR-DİZİN, DOAJ, SOBİAD

 


Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.